Vader en zoon Visser gaan vooruit met hun ‘Pieter Kees’

LAUWERSOOG – Na een flinke verbouwing bij de Technische Dienst Lauwersoog (TDL) is de WL 20 ‘Pieter Kees’ van Peter Visser en zoon Tiete weer in de vaart. Blikvanger in de machinekamer is de nieuwe Volvo D13-hoofdmotor met katalysator. Ook werd een nieuwe hulpmotor geplaatst en kreeg de garnalenkotter buitenom een beurt.

Op 20 april ging de WL 20 een week eerder dan gepland voor de kant. Geen verkeerd moment, want de kwallen dienden zich voor de kust aan. De eerste twee weken stond de ‘Pieter Kees’ droog bij NG Shipyards in Lauwersoog voor een huiddiktemeting en de keuring van de schroefas en de afsluiters. Daarnaast werden de koelbuizen vernieuwd en verlengd met het oog op de plaatsing van de nieuwe hoofdmotor.

Vertrouwd bij de TDL

Vervolgens ging de ‘Pieter Kees’ aan de eigen steiger van de TDL voor de grote verbouwing. ,,Ze werken netjes’’, zegt Peter. Ook de samenwerking verliep goed. ,,We hadden regelmatig overleg, werden goed op de hoogte gehouden en hadden een hoop lol. Dat is ook belangrijk als je zo’n lange tijd zo intensief met elkaar samenwerkt’’, aldus Peter.

Vader en zoon waren tijdens de verbouwing dagelijks aan boord te vinden. ,,We wonen in Paesens, dus Lauwersoog ligt voor ons om de hoek. Dat was ook een reden om het schip bij de TDL te verbouwen. Zo konden we zelf ook veel werk verzetten’’, vertelt Tiete.

Positief over Volvo

De grootste ingreep vond plaats in de machinekamer. De oude hoofdmotor maakte plaats voor een Volvo D13 met katalysator. Peter ging bij de keuze voor het merk niet over één nacht ijs en informeerde bij collega-vissers naar hun ervaringen. ,,Iedereen was positief over die Volvo. Het is een krachtige en zuinige motor en je hoort er eigenlijk geen problemen over. Dan moet je die motor hebben natuurlijk.’’ Ook de bijpassende katalysator speelde mee in de keuze.

Naast de hoofdmotor werd een Volvo D5 hulpmotor van 123 pk geplaatst. De installatie en elektra werden hierop aangepast. Er kwam onder meer een nieuwe schakelkast. Daarbij wil Peter graag benoemen dat Ben Scholten van de Nederlandse Vissersbond hen fantastisch heeft geholpen bij het regelen van de subsidiering voor de aanschaf en installatie. ,,We hadden goed contact en het ging heel vlot”, vertelt Peter tevreden.

Flinke opknapbeurt

Nu de WL 20 toch langere tijd voor de kant lag, werd er meer werk meegenomen. Het brandstofsysteem en bijbehorend leidingwerk zijn vernieuwd. Ook de gieken werden gereviseerd. De blokken gingen eruit, onderdelen werden gestraald en er kwamen nieuwe lagers in.

Aan dek werden verschillende ijzeren onderdelen vervangen door roestvrijstaal, waaronder de lummels, beugels van het reddingsvlot en de dekplaten. Verder kreeg de kotter een schilderbeurt, werd de plotter geüpdatet en er werd een nieuw blackbox-systeem geïnstalleerd.

Stiller en zuiniger

Veel tijd voor een rustige kennismaking met de nieuwe motor was er niet. Na vertrek op maandag kregen vader en zoon Visser een dag later meteen slecht weer voor de kiezen. ,,Hij werd gelijk goed getest’’, zegt Tiete.

Op enkele kleine aanpassingen na konden Peter en Tiete tevreden terugkijken op de eerste visweek. Het eerste verschil dat opviel was dat de nieuwe hoofdmotor een stuk stiller is. Ook het brandstofverbruik lijkt gunstiger. Visser kan nog geen harde conclusies trekken, maar merkte in de eerste week al 300 liter verschil. Een klein nadeel van de nieuwe hoofdmotor en katalysator is volgens hem dat het wat warmer wordt in de machinekamer.

Peter en Tiete varen sinds maart 2019 met de huidige WL 20. De in 2000 gebouwde kotter kwam oorspronkelijk als ZK 2 ‘Vertrouwen’ voor de familie Nienhuis uit Zoutkamp in de vaart. Later werd het de WR 111 ‘Breehorn’ van Jeroen en Kees Klein uit Den Oever. In 2019 nam de familie Visser het schip over. Daarmee nam Peter afscheid van zijn oude WL 20 ‘Pieter Kees’, waarmee hij zo’n 23 jaar had gevaren. Die kotter werd verkocht aan Bart Nieuwenhuizen en Pierre Buis en ging verder als WR 15.

Volgende generatie

Sinds 2018 heeft Peter zijn oudste zoon Tiete (26) naast zich aan boord. Na de visserijschool op Urk koos Tiete voor het familiebedrijf. Van de drie zoons en één dochter in het gezin is hij de enige die zijn toekomst in de visserij zoekt. ,,Het is de beste rechterhand die ik ooit heb gehad’’, zegt Peter.

Met de forse investering in de ‘Pieter Kees’ kunnen vader en zoon technisch in ieder geval weer jaren vooruit. ,,Wij zijn op zich klaar voor de toekomst’’, zegt Peter. ,,Hoe die toekomst eruit gaat zien, daar heb ik wel af en toe mijn twijfels over. Meer gesloten gebieden kan de garnalenvisserij niet dragen. Daarnaast staan de garnalenprijzen onder druk, ondanks de recente saneringsronde. Toch zijn wij positief ingesteld en houden de moed erin.’’

Emma Bolt