Dagje meevaren met de mosselkotter YE 79; vol op het orgel

HARLINGEN - Maandag 17 augustus heb ik een afspraak met schipper Joost de Ronde jr. (28) aan boord van de YE 79 ‘Anna Trijntje’. Ik ontmoette en hoorde Joost eerder op het kerkorgel in Harlingen…, en toen maakten we onder voorbehoud een afspraak om een dagje mee te gaan het Wad op.

De mosselkotter YE 79 is eigendom van Vette & Verhaart B.V. Maar de naam van het schip stamt nog uit de tijd van de fa. De Rooij en is eigenlijk nooit veranderd. Jaap de Rooij (ex-YE 79) appte mij het volgende: ,,Wij kwamen precies 36 jaar geleden op 17 augustus 1990 nieuw in de vaart met deze YE 79. Eén dag voor de toenmalige Mosseldag in Yerseke. Anna Trijntje is de naam van onze moeder (Jan en Jaap de Rooij). Maar er vaart nog een ‘Anna Trijntje’ in de bruine vloot van Enkhuizen. Volgens mij is de moeder van mijn moeder op dat schip geboren. Zij komt uit de familie Muller, wat later zou uitgroeien tot een bekende sleepbootfirma.”

Mooi toch, dat de namen van vissersvrouwen zo in de namen van hun schepen voortleven!

Het is weken mooi weer geweest, maar deze maandagmorgen om 5.30 uur plenst het van de regen. ‘Gelukkig’ zou ik zeggen, als ik niet op de fiets naar de haven moest. Toch maar even mijn regenpak opgesnord en hup naar de Willemshaven. Om 06.00 uur steken we vanaf de houten steiger van wal en varen even naar de overkant, waar bemanningslid Egbert Korf (47 ) gereed staat met enkele tassen vol met Urker boodschappen. Dus dat zal wel goed zijn, want de bakkers en slagers op Urk hebben puik spul. Om 06.15 uur varen we de haven uit en ik zie dat enkele andere mosselaars al eerder weg zijn gevaren. Die komen we in de loop van de dag nog wel tegen.

Joost vaart met de flinke mosselkotter van 35 x 10 meter al was het een plezierbootje, zo makkelijk lijkt het hem af te gaan. De opa van Joost was melkboer op Bru, maar zijn oma was een dochter van Jan de Waal (BRU 67). Dus het ‘mosselbloed’ zit er in.

Na zijn visserijopleiding op Stellendam is Joost in 2016 terecht gekomen bij Kees Verspoor op de BRU 48. Hij vertelt: ,,Dat was een mooie tijd, want we gingen in het voorjaar naar Poole aan de zuidkant van Groot-Brittannië. De percelen lagen in de baai nabij Brownsea Island. We werkten er vanaf maandag en vlogen vrijdag weer terug naar Bruinisse. In 2019 ben ik overgestapt naar Dennis Verschuure (YE 18). Dennis is nog steeds mijn maat en ik heb bij hem een geweldige tijd gehad. Van hem heb ik veel kunnen leren; hij liet me varen/vissen etc. Mijn vader Joost de Ronde was destijds schipper op de YE 56 en toen ik 4-5 jaar was mocht ik al met hem meevaren. Mijn moeder ging ook mee en ik mocht alleen in het stuurhuis. Later bleef mijn moeder thuis en mocht ik ook aan dek helpen. Ik heb sowieso de fijne kneepjes van het vak bij mijn vader geleerd. Mijn ambitie was al jong om ooit zelf mosselschipper te worden en heb daarvoor naast mijn zeevaartdiploma ook al mijn binnenvaartpapieren en vaartijd gehaald. In de zomer van 2024 kwam er een telefoontje van Vette of ik schipper wilde worden op de YE 79. De toenmalige schipper Jacco van Stee nam een baan aan als mosselschipper op het Duitse Wad. Ik vond het een moeilijke beslissing, maar ik moest het toch aan Dennis vertellen. Toch heb ik het dus gedaan, maar eerst wel mijn werk op de YE 18 afgemaakt. De YE 79 lag toen enige tijd stil in Harlingen. In oktober 2024 ben ik begonnen en toen was het gelijk bingo, zaadvisserij. We vingen toen meteen een enorme vangst van 1.900 mt. zaad in het ‘Granaten gat’ en verzaaiden dit naar het Schaar in Zeeland. Ik had geluk dat Egbert Korf al een jaar als machinist aan boord was. Hij wist veel van het schip. Maar goed, als schipper moet je wel wennen. En je leert het beste door het te doen. De YE 18 is gebouwd bij Kooiman en de YE 79 bij Maaskant. Het voelt toch allemaal anders. We varen nu met zijn drieën, samen met Egbert en tweede schipper Peter Hollestelle (56 j.) die nu vakantie heeft.”

Om 08.00 uur worden er met één mosselkor eerst een paar monsters genomen in het Oosterom op 1D, 1H en 27. Ik zie aan de mimiek van Joost dat de groei niet meevalt. Maar dit geluid hoor ik van iedereen. Er zit ook behoorlijk wat groen (zeesla) op de mosselen, dat doet er vaak ook geen goed aan. Het water is ook nog eens kraakhelder.

Daarna gaan we vissen op Oosterom 16/17 en maken daar de dag vol. Deze halfwasjes worden verzaaid naar de Vlieter nabij Den oever om daar te overwinteren.

Orgel

Vorig jaar was ik een reisje op de Oosterschelde mee met Joost jr. z’n vader Joost sr. op de ZZ 4. Hij vertelde toen dat zijn zoon Joost verdienstelijk orgel kan spelen. Hij speelt ook wel eens op het Hinsz-orgel in de Grote Kerk van Harlingen. Nou ben ik een liefhebber van orgelmuziek, dus heb ik Joost jr. op een stormachtige avond afgelopen winter uitgenodigd om in onze kerk ‘De Haven’ te Harlingen te komen spelen. Hij speelde met zijn grote veiligheidsschoenen aan mooie psalmen en koralen van Klaas Jan Mulder, notabene helemaal uit zijn hoofd zonder muziek. Prachtig! Hij vertelde me dat hij binnenkort een samenzangavond met bovenstem mag begeleiden op het orgel in de Grote Kerk van Dordrecht. Ja, dan heb je wel wat in je orgel-mars!

De mannen varen nog even naar de haven van West-Terschelling om mij af te zetten. Ik knip ze beiden nog even op de foto en ga naar de veerboot. Terug naar Harlingen.

Nico Laros