Mosselnieuws: Vakantiekrachten staan hun mannetje

HARLINGEN/YERSEKE – Mosselkwekers werken op de Waddenzee, de Oosterschelde en ook een beetje buitengaats. In de natuur dus, en dat werkgebied is per definitie dynamisch. Geen jaar, geen seizoen is hetzelfde. Nico Laros volgt een willekeurig aantal Zeeuwse kwekers en doet periodiek verslag van hun veelzijdige activiteiten.

Half augustus begint de YE 257 in Harlingen met het lossen van twaalf big bags consumptiemosselen. In elke zak zit zo’n 1.600 kilo. Hoewel de mosselen uit het Oosterom niet supergroot zijn, zit er wel een mooi vleespercentage in van 34 procent. Dat is behoorlijk hoog en het vlees is prachtig blank.

Mosselen (schelpdieren) zijn zacht van structuur. Dat verschilt bijvoorbeeld met zoogdieren die veel spieren hebben die moeten ondersteunen tegen de zwaartekracht. Schelpdieren dragen een hard uitwendig pantser (exoskelet) voor hun steun en bescherming. Hierdoor hebben hun eigen spieren nauwelijks bindweefsel nodig. Dit zorgt weer voor een zachte bite. Ook houdt dit spierweefsel veel vocht vast en bestaat het uit tere eiwitten. Deze eiwitten worden bij verwarming direct zacht. Je hoeft ze ook maar even te koken, als de schelpen open staan is het genoeg. Dit zal ik de volgende dag ook zeker proeven!

Jonge knapen

Op het dek van de YE 257 rennen twee jonge jongens over de grote zakken om ze snel in te pikken. Het zijn de broers Bram (15) en Rick (13). Bram gaat naar de vijfde klas van het Johannes Calvijn College in Goes, Rick naar de tweede van het Calvijn College in Krabbendijke. Het zijn zonen van John Everse, die vroeger op de YE 20 bij Verschuure heeft gevaren, en daarna is overgestapt op de Barbé-vloot.

De jongens zijn welkome vakantiekrachten in deze drukke periode. Zeker nu bemanningslid Ab Baaij van zijn vakantie geniet. En ze staan hun mannetje, dat zie ik wel, want het inpikken gaat razendsnel. Voor de vervoerder Riedijk Transport ook belangrijk, want die moet nog een ritje maken naar Yese.

Schipper Albert bekijkt het met goedkeurende ogen. Hij komt zelf terug van een fysiek moeilijke periode, maar is er weer. ,,Ik pak wel meer mijn rust en met wat medicinale ondersteuning gaat het goed. We zitten midden in het seizoen en kunnen een mooi product leveren. Jammer dat dit niet voor iedereen geldt. De groei van de mosselen staat eigenlijk al drie weken stil. Hoe dat komt? Ik vermoed dat de hoge watertemperatuur door het warme weer meespeelt.”

Ik neem nog even een foto van de hulpkrachten Bram en Rick en vertel ze dat deze voor het Visserijnieuws is. Bram heeft echter een shirtje aan met de YE 57 erop. Dat kan nie hé, roept de schipper. En hup, met een paar sprongen is hij in het stuurhuis. En komt even later weer naar buiten met het juiste plaatje YE 257 ‘Soli Deo Gloria’ op de rug, wat hij trots laat zien. Leutig, zulke willige knapen aan boord. Opvarende Mark van de Plasse ziet alles vanaf de laadklep gebeuren.

YE 83

Nadat ze zijn vertrokken schuift de YE 83 ‘Schelpdier’ van Delta Mossel B.V. voor de kant met een lading mosselen, eveneens uit het Oosterom. Schipper Jan Hollestelle vertelt ongeveer hetzelfde verhaal. ,,De mosselen groeien de laatste tijd niet echt. Ik zie zelf op hetzelfde perceel verschil in grootte. Mosselen in het diepe deel zijn groter, hoe droger (ondieper) je komt hoe kleiner de mosselen”. Inmiddels gaat het lossen door. Ronnie Maas staat in zijn oliebroek op de kant en matroos Joue pikt de zakken aan boord in.

Ik vind het leuk om beide schippers nog eens te bevragen naar de veranderingen op de percelen. Sommige worden ondieper, waardoor er minder stroom loopt en er in de oude stroomgeul weer gekweekt kan worden. Op andere percelen verloopt de geul. Achter in de Balgen ligt nog wel betonning, maar de geul loopt inmiddels aan de andere kant. We filosoferen nog even over de groei etc.

Inmiddels is de vrachtwagen van Riedijk Transport ook weer vol. Het gas erop.

Nico Laros