Aan de garnalen ligt het niet…

ZOUTKAMP – ,,Aan de garnalen ligt het niet, Majesteit. Wel aan de regelgeving!’, aldus Lammert Bolt (ZK 14). Koning Willem-Alexander en koningin Maximá brachten afgelopen dinsdag een streekbezoek aan Het Hogeland en gingen in Visserijmuseum Zoutkamp in gesprek met vier vissers. ,,Het was goed om onze sector te etaleren.’’

De ZK 14 was maandag vanuit Lauwersoog naar de echte thuishaven gestoomd en lag pal voor het Visserijmuseum aan de Reitdiepskade. Bolt en zijn collega’s Johan Rispens (ZK 8), Robin Bouma (ZK 147) en Johan Seepma (nu vlootcoördinator Heiploeg) hielden die dag een voorbereidend gesprek over de speerpunten die ze met het koninklijk echtpaar wilden bespreken. Twee weken eerder was er een voorbespreking met de burgemeester en de Commissaris van de Koning.

Lammert Bolt – ook voorzitter van de CIV Lauwerszee - mocht de koning en koningin voor zijn kotter ontvangen en vertelde over het familiebedrijf van vader op zoon. Het werd een ontspannen ontmoeting. Willem-Alexander vertelde spontaan dat hij en zijn broers aan boord van het jacht De Groene Draeck vroeger ook graag garnalen gingen vangen. De koningin vroeg naar de scheepsnaam ‘Emma’, waarna Bolt wees op zijn dochter in de brug. Emma doet deze vakantie onderhoudswerk aan boord.

Vooraf werd het koninklijk paar welkom geheten door de Zoutkamper garnalenkoningin Miriam Horn (vriendin van Harrold Broere, ZK 5) met haar hofhouding en werd een praatje gemaakt met Lambert van Hijlkema (ex-GRE 37). Van Hijlkema is als nettenmaker vrijwilliger bij het museum. De GRE 37 is vorig jaar verkocht naar Zeeland, zoon Bert vaart nu op een schelpenzuiger van de Rousant.

Dezelfde EU-regels?

Het meer formele tafelgesprek vond binnen in het Visserijmuseum plaats. Met op tafel gepelde garnalen, die letterlijk goed in de smaak vielen bij het koninklijk paar. Vooraf overhandigde Bolt de koning nog het jongste nummer van Visserijnieuws en wees daarbij op het Dagboek van zijn collega-garnalenvisser Henk Buitjes (ZK 37). Zijne Majesteit is goed op de hoogte.

Zowel de koning als de koningin hadden zich duidelijk ingelezen in het wel en wee in de garnalenvisserij en het belang van de sector voor de regio. De vissers brachten de stikstof-problematiek, het Aerius-rekenmodel (de minimale uitstoot van garnalenkotters is nauwelijks te berekenen), de gedoogbeschikking, de destijds gedane belofte dat visserij als bestaand gebruik niets te vrezen zou hebben van Natura 2000, de Wnb-vergunning en gedoogbeschikking, gesloten gebieden, discussie over bodemberoering en het gevecht daarover met ngo’s ter sprake. En daarmee de zorgen voor de bedrijfsvoering op langere termijn, omdat ook banken bij zulke onzekerheden garnalenvissers links laten liggen.

Maar die hebben toch met dezelfde EU-regels te maken?, vroeg koning Willem-Alexander nog toen gewezen werd op de oosterburen. Johan Seepma maakte vervolgens glashelder dat garnalenvissers in Duitse wateren niets te maken hebben met strenge stikstofregels en dus niet zwaar hoeven te investeren in katalysatoren.

Seepma bracht ook de gesloten gebieden aan de orde. Vissers raken steeds meer kwijt, en het wordt de hoogste tijd dat er ook weer gebieden open gaan. Als voorbeeld wees Seepma op een gebied onder Rottum dat al tig jaar dicht en ook op de scholbox. Intussen wordt steeds duidelijker dat in gesloten gebieden de biodiversiteit eerder achteruit dan vooruit gaat, aldus Seepma.

De koning concludeerde dat vissers net als de boeren zekerheid willen om te kunnen ondernemen. De spijker op zijn kop. Koningin Maxima vulde aan goed te begrijpen dat wanneer ondernemers hier gedwongen worden te stoppen, activiteiten zich ongecontroleerd verplaatsen naar elders. Daar is niemand hier bij gebaat.

,,Het was een goed, open gesprek met een zeer in ons geïnteresseerd koninklijk paar van onze eigen leeftijd. Of we er als vissers wat aan gaan hebben, moeten we afwachten en zullen we misschien nooit weten. Maar het voelde absoluut goed’’, luidt de sluitconclusie van zowel Bolt als Seepma.