ZK 17 koninginneschip

ZOUTKAMP - De ZK 17 werd afgelopen weekend als mooiste Zoutkamper garnalenkotter gekozen tot koninginneschip. En dus mocht routinier Dirk Sloot de nieuwe garnalenkoningin vanaf Oostmahorn tijdens de vlootschouw de thuishaven binnen komen brengen.

Feest en gezelligheid afgelopen weekend in het mooie Groninger vissersdorp Zoutkamp, met als klapstuk Vlaggetjesdag op Pinkstermaandag. Garnalenkoningin Malou Claassen nam vrijdagavond tijdens de Garnalenparty afscheid. In het diepste geheim werd Miriam Horn klaargestoomd als nieuwe garnalenkoningin. Miriam is de vrouw van schipper Harold Broere van de ZK 5. De ZK 5 was vorig jaar overigens het koninginneschip en werd nu derde. De tweede prijs ging naar de vorig jaar in de vaart gekomen ZK 37 van schipper Alfred en vader Henk Buitjes (met tevens de mooiste machinekamer).

Dirk Sloot was blij verrast toen hij zondagavond door bestuurslid Onne Nienhuis (ex-ZK 2) werd gebeld en zijn ZK 17 na dik twintig jaar weer koninginneschip mocht zijn. Blij is Sloot ook met de komst van zijn kleinzoon Thijmen Koster aan boord, als invaller voor schipper Johan van Straten die bij een ongelukkig val een aantal ribben heeft gebroken. Koster voer tot grote tevredenheid op de GRE 34. ,,Fijne jongen, begrijpelijk dat-ie op de kotter van zijn opa overstapt’’, aldus Van der Veen vrijdagavond bij de uitreiking van de ziftselbokaal. Dirk Sloot: ,,Wel hebben we afgesproken dat-ie straks in het nieuwe schooljaar eerst zijn papieren gaat halen.’’ Ronnie van der Steeg maakt de bemanning van de ZK 17 compleet.

Garnalenkoningin Miriam Horn en haar houding werden bij  aankomst verwelkomd door wethouder Stefan van Keijzerswaard van de gemeente Het Hogeland. Burgemeester Henk Jan Bolding verzekerde bij de start van de feestdagen dat de Zoutkamper vissers op de inzet van het gemeentebestuur kunnen blijven rekenen.

Uit de troonrede van garnalenkoningin Miriam Horn

,,Onze geliefde sector heeft in het verleden moeilijke tijden gekend, maar stond nooit eerder zo onder druk als heden ten dage. Terwijl de brandstofkosten onverminderd hoog zijn, bemoeilijken ook andere factoren de visserij. In 2022 kampten mijn schippers in de lente met schrale vangsten, maar de opbrengsten waren goed. Daarop volgde een warme zomer. Garnalen trokken vanwege het warme water weg van het Wad en kwamen in de herfst helaas niet terug. Om die reden was 2022 voor de Wadvissers een tegenvallend jaar. Vissen in het traditionele visgebied bracht weinig op. Wat de buitenvloot betreft verliep de visserij boven de Waddeneilanden matig. Schippers die het beter voor de wind ging, beproefden hun geluk onder meer voor de Elbe in de Duitse Bocht en voor de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden. Voor deze schippers was het een goed jaar. 

In kwetsbare Natura 2000-gebieden zoals de Waddenzee, vormen vissers op garnalen en ander zeebanket volgens Brussel een bedreiging voor de natuur. Ten onrechte wordt gevreesd dat zij de zeebodem verstoren en daarmee de onderwaterflora en -fauna. Wat bodemberoerende visserij heet te zijn, blijkt voor tegenstrijdige lezingen vatbaar. Om in aanmerking te komen voor een nieuwe vergunning inzake de Wet natuurbescherming, dienen schippers nauwgezet aan te tonen dat hun nering geen schade toebrengt aan het ecosysteem. Hoe streng de visserij vanuit de politiek wordt bejegend, blijkt uit de vergunningsplicht. Terwijl veel grotere industrieën die de zeeën belasten ongemoeid worden gelaten, moet de visserij telkens weer aantonen aan veranderende wetgeving te voldoen.

Vanzelfsprekend draagt onze vloot haar steentje bij waar het gaat om duurzaamheid. Het inbouwen van een katalysator met stikstofreductie als doel wordt daartoe voor iedere kotter verplicht gesteld. Het dreigende visverbod met ingang van 2024 hangt de vissers als een zwaard van Damocles boven het hoofd.

Dit alles trekt een flinke wissel op de motivatie van mijn mannen. Verscheidene vakbekwame vissersfamilies die vergroeid leken met hun kotter, kozen in het afgelopen jaar noodgedwongen voor sanering of verkoop. Onstuimige wetgeving heeft hen daartoe doen beslissen. 

Zelfs na zo’n noodgreep tonen mijn schippers veerkracht. Zo verkocht Leo Toxopeus weliswaar de ZK 44, maar kocht hij de OL5 aan, om zich voortaan op de krabbenvisserij te kunnen storten. Mijn hofhouding en ik wensen de familie Toxopeus veel geluk. 

In deze tijd blijft de waakzaamheid van Vissersvereniging Hulp in Nood essentieel. De voorman van PO de Rousant verzuchtte onlangs zich een watergeus te voelen die onafgebroken strijdbaar dient te blijven. Onze garnalenketen streeft naar een open dialoog met maatschappelijke organisaties en overheden met het oog op een continue verbetering van de visserij. De garnalenhandel steunt de visserij bij noodzakelijke oplossingen. Alle hoop is gevestigd op de politiek en we vertrouwen erop dat de wal het schip zal keren.

……

Onze geschiedenis heeft aangetoond dat het raadzaam is om te blijven vasthouden aan wat van waarde is. Hopelijk hebben we een prachtig visserijjaar voor de boeg en kunnen mijn schippers met de wind in de zeilen de horizon tegemoet varen.’’