Herdenking Vissersmonument Urk
De liefde vergaat nooit
URK – ,,De namen die hier staan geschreven zijn meer dan letters. Elke naam was een leven. Een echtgenoot. Een vader. Een broer. Een zoon. Een vriend. Mannen en jongens die hun werk deden, verbonden met de zee, en met hen die zij achterlieten.
Sommigen van hen zijn nooit teruggevonden. Geen graf in de gemeenschap waartoe ze behoorden. Er is geen afscheid geweest. Wel waren er alsmaar vragen, wel was en is er het wachten. Zekerheid bleef uit.
Dit monument vertelt al jaren het verhaal van hen die naar zee gingen. Vertrokken in de hoop dat zij weer thuis zouden komen bij hun geliefden. Het monument is een indringend verhaal op zich. Dat gaat over volhouden, over leven met open einden, en over de kracht die nodig is om verder te gaan.
Kijkend naar het beeld van de vissersvrouw zien we die kracht verbeeld. Eén keer kijkt zij om, naar dat wat was. Ze voelt de wind van de zee: soms hard, soms stil. En dan richt zij zich weer naar voren. Niet omdat het verleden verdwenen is, maar omdat het leven doorgaat. Met alles wat zij meedraagt. Zo dragen ook wij de herinnering aan deze mannen met ons mee. Niet alleen vandaag. Maar elke dag opnieuw.''
Burgemeester Bart Jaspers Faijer voerde zaterdagavond in de Bethelkerk en vooraf aan de ingetogen kranslegging bij het Urker Vissersmonument het woord. De burgervader eindigde met Bijbelwoorden uit 1 Korinthe 13: ,,De liefde is geduldig. Zij gelooft alle dingen. Zij hoopt alle dingen. Zij verdraagt alle dingen. De liefde vergaat nooit.”
Na het leggen van tientallen kransen en bloemen door families, organisaties en de gemeente Urk sloot het Urker visserskoor Crescendo af met het troostlied ‘Vaste rots van mijn behoud'.
Foto: Willem van Oosterhout