Onnodig en door niemand gewild
Emmeloord, 14 januari 2026
In Visserijnieuws van 9 januari kijkt de voorzitter van de Visserijbond terug op 2025. Daarbij worden de natuurverenigingen nogal stevig aangesproken. Dat klinkt logischer dan het is.
Natuurorganisaties en visserijorganisaties hebben beiden belang bij een goed functionerende natuur, zij zijn dan ook niet vanzelfsprekend vijanden van elkaar. De voorzitter refereert terecht aan het gezamenlijk optreden van natuur- en visserijorganisaties bij grote schoonmaakacties van waterbodem en stranden. Een groot compliment waard.
Maar om te kunnen voldoen aan internationale en Europese wetgeving (zoals Natura2000) moet er ook nog wel wat gebeuren. Dat blijkt onomstotelijk uit tal van wetenschappelijke rapporten. En er zijn ook heel wat vissers die dit drommels goed weten en begrijpen.
In 2024-2025 hebben natuurorganisaties en Vissersbond een overleg gevoerd, voorgezeten door ‘Wageningen’ met LVVN en RWS als betrokken partijen, om te komen tot een gezamenlijk gedragen oplossing voor de garnalenvisserij. Dit was -zoals de voorzitter aangeeft- een constructief overleg.
Na 9 maanden was het gezamenlijke voorstel ‘op een oor na gevild’. Voor alle rijkswateren, van Waddenzee tot Zeeland, met een looptijd van 10 jaar. Een beperkte vergroting van de afgesloten gebieden gecombineerd met een uitkoopregeling van minimaal gelijke ordegrootte. De actuele sanering van 50 schepen zou meer dan voldoende zijn geweest.
Een behoorlijk coöperatieve opstelling van de natuurorganisaties. Die dus 10 jaar rust en zekerheid voor de vissers had opgeleverd èn winst voor de natuur/Natura2000. Win-win.
Het was dan ook een gemiste kans dat de Vissersbond vlak voor de finish alsnog aangaf het akkoord niet te willen, niet nodig te vinden. Voorzitter ‘Wageningen’ (WMR) kon vervolgens niet anders concluderen dan dat de opdracht niet realiseerbaar was. En zo bleef er voor de natuurorganisaties geen andere optie dan alsnog het juridische traject te starten. Onnodig en door niemand gewild.
Het is dan ook niet juist om de natuurorganisaties de schuld te geven van het mislukken van het garnalenoverleg. Trouwens: het is ook vreemd om deze organisaties passiviteit verwijten in het PFAS-probleem waar juist de natuurorganisaties het felst tegen strijden. En de (inderdaad veelbelovende) pulsvisserij is bepaald niet door de natuurorganisaties om zeep geholpen...
Al met al: natuur- en visserijorganisaties kunnen veel meer bereiken door samen te werken dan door elkaar de maat te nemen. Laat dat vooral het voornemen voor 2026 zijn.
R. Breukel,
op persoonlijke titel
(René Breukel is voormalig afdelingshoofd Rijkswaterstaat Noord-Nederland)