Wilt u een abonnement afsluiten, nieuws doorgeven, een advertentie plaatsen of online adverteren in Visserijnieuws? Klik dan hier.

EU vraagt advies aan ICES

Schar en bot kunnen zonder TAC

KOPENHAGEN – Geen vangstlimiet aan de vangst van schar en bot? Volgens ICES zou dat nauwelijks risico’s met zich meebrengen voor deze bestanden, mits de doelsoorten tong en schol op duurzame wijze bevist blijven worden.

Momenteel geldt voor schar en bot een (gecombineerde) TAC voor de hele Noordzee. Schar komt per 2018 onder de aanlandplicht te vallen. Een schrikbeeld voor de sector; de schar, een van de meest algemene platvissen in de Noordzee, is de meest gediscarde vissoort. Het moeten meenemen van alle schar zou de vloot voor grote problemen plaatsen. De Europese Unie heeft aan ICES gevraagd om de risico’s te bepalen als er geen vangstlimieten zouden worden ingesteld voor schar en bot, en om andere beheersmaatregelen aan te wijzen dan vangstlimieten om eventuele risico’s te ondervangen.

De beschikbare informatie over het bestand was volgens ICES onvoldoende voor een kwantitatieve evaluatie van de risico’s. ICES heeft daarom gekeken naar onder meer uitputting van de TAC, of er een gerichte visserij is op de soorten of dat ze vooral teruggegooid worden, en wat de maximale inspanning is voor de visserij op schar en bot in het licht van de visserij op MSY-niveau op de doelbestanden tong en schol.

Sinds de instelling van de gecombineerde TAC voor schar en bot zijn die quota nooit volledig opgevist. Er is geen gerichte visserij op schar en bot en er is ook een beperkte markt. Het overgrote deel van de scharvangst (gemiddeld 90 procent gewicht in de periode 2013-2015) wordt overboord gezet. Bij bot is dat 44 procent. De TAC is nooit beperkend geweest voor de visserijen op de doelsoorten tong en schol. De beheermaatregelen voor schol en tong hebben volgens ICES meer invloed op de vangsten van bot en schar dan de gecombineerde TAC voor schar en bot zelf. Sinds 2005 is de visserij-inspanning op schol en tong zodanig gedaald dat er sprake is van visserij op MSY-niveau (maximaal duurzame vangst).

ICES schat op dit moment de risico’s van geen vangstlimieten voor schar en bot laag in. Dan moeten schar en bot wel bijvangstsoorten blijven in duurzaam beheerde tong- en scholvisserijen. Als er geen TAC meer zou zijn voor schar en bot wil ICES deze bestanden nog wel blijven monitoren om de toestand van het bestand te kunnen evalueren.

Aanlandplicht

De Nederlandse visserijsector pleit al jaren om de ooit om strategische redenen ingestelde TAC’s van schar, bot en andere bijvangstsoorten er af te halen. ,,Dat is een van de elementen van onze discardban-benadering’’, aldus directeur Pim Visser van VisNed, die het advies van ICES in die zin heel belangrijk vindt. ,,In gemengde visserijen moet het beheer zich richten op de hoofdsoorten. Het instellen van TAC’s voor alle soorten in de gemengde vangst leidt onherroepelijk tot choke-species.’’

Secretaris Derk Jan Berends van de Nederlandse Vissersbond zou het loslaten van een TAC voor schar en bot een stap in de goede richting vinden om de aanlandplicht nog enigszins draagbaar te maken. ,,Maar we blijven fel gekant tegen de aanlandplicht. Blijkbaar is nu ook in Brussel het besef doorgedrongen dat het een politieke gedrocht is. Er zullen vast meer soortgelijke vragen komen aan ICES.’’