Wilt u een abonnement afsluiten, nieuws doorgeven, een advertentie plaatsen of online adverteren in Visserijnieuws? Klik dan hier.

Dagboek van een visserman

Al maanden bepaalt corona het nieuws dit jaar. Je kunt geen krant open slaan, geen radio of tv aanzetten of het gaat over dit onderwerp. Zelfs het stikstofdossier, wat veel stof deed opwaaien, is naar de achtergrond verdrongen. Zo af en toe is er wat ander nieuws, en van dat andere nieuws gaat maar heel weinig over de visserij. Waar wij als visserlui ons druk over maken gaat compleet voorbij aan de rest van Nederland. En als er dan toch eens een item over de visserij wordt gemaakt is het vaak verre van positief.

Af en toe krijgt de visserij de gelegenheid om het echte verhaal te vertellen in de media. Johan Rispens (ZK 18) en ikzelf hebben dit een tijd geleden gedaan in ‘Binnenste Buiten’, en zoals Jaap en Jan van der Vis (TX 36) de visserij presenteerden bij Yvon Jaspers tijdens een aflevering van ‘Onze Boerderij’ was top!

Enkele weken geleden echter haalden garnalen zelfs de landelijke nieuwsuitzendingen. De ene keer ging het over de megaclaim van 13 miljoen euro die garnalenhandelaar Nienhuis uit Zoutkamp is opgelegd door de rechtbank Noord-Nederland. De andere keer ging het over 10,5 ton die bij de Rousant van Matthijs van der Ploeg te Zoutkamp in beslag is genomen. Het is mij eigenlijk niet helemaal duidelijk wat de reden was voor de inbeslagname van deze garnalen. Als deze garnalen gewoon zijn aangevoerd en in het logboek staan is er geen reden tot in beslagneming volgens mij.

Als Van der Ploeg dit surplus van de betrokken visserman heeft gekocht is er geen vuiltje aan de lucht, maar als deze garnalen zijn weggesluisd zonder aankoop en logboeknotering, dan begrijp ik het onderzoek door de NVWA. Het gaat om 10,5 ton garnalen, met een waarde van 31.500 euro bij een kiloprijs van 3 euro en zelfs om 105.000 euro aan gepeld product bij een pitprijs van 30 euro.

Elke visserman kan z’n deel hiervan wel gebruiken, en ik reken erop dat dit ook allemaal goed komt bij Van der Ploeg. Het is uiteindelijk een kwestie van vertrouwen.

Alarmbellen

Dat corona ook in de visserij actueel is hebben we zelf ook gemerkt een week of wat geleden. In het eerste weekend van oktober kreeg een griepvirus Alfred te pakken. Griep is al erg genoeg, maar nu gaan alle alarmbellen rinkelen bij verkoudheid en griep. Testen en afwachten of het geen corona is en een strikte quarantaine voor het gehele gezin totdat alle onzekerheid is weggenomen.

Gelukkig had ik m’n zoon al een dag of wat niet gezien, zodat ik in week 41 wel naar zee kon. Met hulp van enkele collega’s en de ‘opstappersapp’ werd driftig gezocht naar iemand die mee kon op de ZK 37. Jos Vrieze van de ZK 50 had wel tijd en zin om een weekje mee te gaan en zodoende vertrokken we maandagmorgen op tijd naar zee. Jos heeft ervaring en alle diploma’s, dus het werd een weekje zoals we ook gewend zijn: vol vertrouwen.

We begonnen boven het Westgat, waar de week ervoor de vangsten goed waren. Het viel deze keer wat tegen, dus het werd zoeken. Tegen de dag deden we een paar mooi trekken van een paar honderd kilo tussen de Greenpeace-paal en het grote productieplatform boven Ameland. Het vlootje dat hier viste werd langzamerhand groter en groter en de vangsten namen iedere trek wat af, zodat we wat west over scharrelden bezuiden het kleine platform richting het Bornrif. Hier deden we weer wat knappe trekken, zodat we tot donderdagochtend afwisselend westelijk of oostelijk van het Bornrif lagen.

Onze afnemer Heiploeg nam deze week 3.750 kilo garnalen per schip af, maar daar kwamen we na het lossen van de vangst op Lauwersoog, net niet aan toe. Met een gemiddelde prijs van 3,18 euro maakten we, ondanks dat schipper Alfred niet aan boord was, toch een mooi weekje. Aanvulling: we zijn nu twee weken verder en Heiploeg heeft de week-tax garnalen eerst verhoogd naar 4.500 en afgelopen week naar 5.500 kilo.

Garnalenkroketten

De week erna was Alfred weer zover hersteld dat hij weer mee kon. Pillen, zalf en een blender om z’n eten te malen moesten zorgen dat hij er weer helemaal bovenop kwam. Na een dag of twee begon de koffie hem weer goed te smaken en dit was een teken dat de griep eindelijk overwonnen was.

De visserij liet hetzelfde beeld zien als de week ervoor, met enkele uitschieters van rond de 400 kilo per trek. Woensdag draaide de wind richting noordoost en nam toe tot windkracht 6 en een golfhoogte van 2,20 meter, met uitschieters van een kleine meter meer. We besloten met de eerste vloed en de intredende duisternis naar binnen te gaan en donderdagochtend na het lossen te zien of we nog een tripje zouden doen. Omdat de zee niet echt afzwakte en ik samen met m’n vrouw een weekendje naar Texel zou gaan, werd besloten de boel schoon te maken en wat klussen te doen aan boord. Na het smeren, netten boeten, meten van de zeeflap en het verversen van een hulpmotor konden we donderdag aan het eind van de middag naar huis.

Thuis werd de visbakpan eerst in gereedheid gebracht om wat bijgevangen wijting te bakken. Tussen het bakken door werd er een kilootje garnalen gepeld voor het ontbijt van vrijdagochtend en als kers op de taart werd het donderdagse avondmaal begonnen met Belgische garnaalkroketten waarin onze Soltgarnalen zijn verwerkt.

Texel

De planning was om vrijdagochtend op tijd te vertrekken richting Texel, maar zoals zo vaak moest er thuis nog van alles gebeuren. Er blijft nog wel eens wat werk liggen als je als visserman op zee bent. En ook al zijn het kleine klusjes; ze kosten wel tijd. Om precies 14.00 uur kwamen we aan bij de veerboot naar Texel en konden we ook gelijk doorrijden het schip op. Hier golden coronamaatregelen en we moesten in de auto blijven tot we na een kleine 20 minuten een zonnig Texel op reden. M’n vrouw had een klein appartement geboekt in Den Burg, wat bij toeval onderdeel was van hotel De Lindeboom, zodat we als hotelgast gebruik konden maken van het hotelrestaurant. Ontbijt en diner waren geregeld, zodat we zonder zorgen konden genieten van Texel.

Eerst maar even naar Oudeschild, waar we Jan Drijver tegenkwamen, die net van de TX 29 afstapte. Voor het gebouw van de CIV Texel lagen ook nog de TX 3, TX 94, TX 68 van Jaczon en de garnalenkotters TX 65 en de WR 109 van Jan Simon de Haan. Zowel met Jan Drijver als met Jan Simon maakten we een praatje over de visserij. Alles passeerde de revue zo’n beetje: Noordzeeakkoord, vissen in ploegen, bemanning, weekendverbod en natuurlijk ook het mooie aan het vissermanbestaan.

Vooral de vrijheid of het gevoel van vrijheid wordt door bijna iedere visserman gekoesterd. Deze vrijheid voel je ook op Texel in het doen en laten van de mensen hier. Lekker ontspannen en relaxed omgaan met alle opgelegde (corona)regels, een mooie omgeving en prachtig herfstweer deden het weekend omvliegen, waarbij we, later dan gepland, op zondagmiddag de veerboot van TESO weer opreden richting Den Helder.

Henk Buitjes,

ZK 37

<p>H Als kers op de taart werd het donderdagse avondmaal begonnen met Belgische garnaalkroketten waarin onze Soltgarnalen zijn verwerkt.</p>

H Als kers op de taart werd het donderdagse avondmaal begonnen met Belgische garnaalkroketten waarin onze Soltgarnalen zijn verwerkt.