Wilt u een abonnement afsluiten, nieuws doorgeven, een advertentie plaatsen of online adverteren in Visserijnieuws? Klik dan hier.

Dagboek van een visserman

Het is zondag 19 april als we het Schulpengat uitvaren richting zee. We zetten uit in het Diepe Gat en de eerste trekken zijn goed voor een 30-35 kilo tong; met de huidige prijs van rond de 10 euro is het een schraperijtje. We zoeken daar de nacht wat in het rond, de vangst blijft hetzelfde. Met de dag besluiten we wat noordover te vissen richting de Westpunt. Maar ook daar hetzelfde beeld. We vissen daar de gehele maandag wat in het rond.

Dinsdag vissen we wat west uit richting de 4 graden lengte. De vangst wordt even beter, met af en toe een half mandje schol en 10 kilo kleine tarbot erbij. Het begint er nu op te lijken. Dus gooien we hem op de schraap. Bij ons liggen nu de BRA 2 en BRA 5. We blijven hier wat heen en weer vissen tot donderdagavond en besluiten dan dat het welletjes is. Rond 2 uur 's nachts meren we aan met een leuke vangst. Nu moet de prijs de rest doen. Ik ben tevreden als er een twee voor de besomming komt, wat ook gebeurt. Dus sluiten we ook deze visweek tevreden af.

Pulsvisserij

De BRA 2 loopt net na ons binnen in Den Helder en is nu met zijn derde pulsreis bezig. Zij konden in Duitsland een vergunning benutten die niet gebruikt werd maar wel was toegezegd. Onze ‘natuurvrienden’ uit Frankrijk vonden het natuurlijk weer nodig om hierover commotie te maken. Maar ik vind het nog steeds schandalig wat ons als pulsvissers is aangedaan. Want als je praat over een stukje duurzame innovatie is dat toch wel het pulsvissen. Vooral in deze tijd waar men continu praat over het milieu en het klimaat past deze visserijtechniek perfect in de tijdgeest, en zou het dus op zijn plaats zijn als de pulstechniek een tweede kans krijgt.

Er komen dan ook regelmatig interviewverzoeken vanuit de universiteiten aan ons als EMK-bestuur, met vragen waarom het toch zo desastreus is verlopen bij dit proces. Zelfs onze eigen gerespecteerde EP-leden kregen het gestrande schip niet meer vlot, en dat wil toch wat zeggen. Het bleek gewoon dat onze vooral Franse opponenten de zaak lobbytechnisch goed voor elkaar hadden. Ook het betrekken van emotionele kleinschalige Franse vissers en een groot aantal fakenews-berichten zorgden ervoor dat zij de overwinning binnenhaalden en wij als vissers met lege handen staan. Ook vanuit de Nederlandse overheid werd druk gezet richting de EU, maar ook dat mocht niet baten. Achteraf was de inzet er wel, maar niet de bereidheid om tot het gaatje te gaan voor ons als vissers. Dat doet tot op de dag van vandaag zeer, vooral bij degenen die nu met een andere visserijtechniek hun brood moeten verdienen. Ondanks de redelijke olieprijzen zien we dat bedrijven het zwaar hebben, en de coronacrisis met dalende visprijzen kan voor bedrijven de genadeklap zijn.

Op het hart

Dan heb ik ook nog iets anders op het hart dat ik kwijt wil. Ik zit me namelijk de laatste tijd rot te ergeren hoe het op dit moment onderling gaat tussen vissers, de producentenorganisaties en de bonden. Want we hebben echt geen tijd om te ruziën over de aftiteling van een geslaagd promofilmpje. Er is aldoor wat. Dan weer het Noordzeeakkoord, dan gesteggel over een compensatieregeling, of over de vaartijden voor tongvissers. En in al die onvrede probeert men elkaar de loef af te steken. Op allerlei fronten loopt het nu niet zoals het wezen moet en dat verzwakt onze positie tijdens cruciale onderhandelingen. Dat gaat niet goed zo op deze manier, want al dat gesteggel onderling gaat ten koste van onze toekomst als vissers.

Het blijkt nu gewoon eens te meer dat we snel naar één belangenorganisatie moeten! Want met meerdere kapiteins die het onderling niet eens kunnen worden loopt dit gehavende schip op de rotsen. Het moet een koers of geen koers worden! Ik ga niet wijzen naar personen, maar iedereen weet zo langzamerhand zijn taak en zijn plicht wel naar die honderden gezinnen die afhankelijk zijn van een toekomst met perspectief in de visserij. Willen wij deze moeilijke periode overleven, gebruik dan allen je verstand en geef elkaar een hand. Kijk niet meer terug en doe waar je voor bent gekozen of voor wordt betaald! Namelijk het verdedigen van de belangen van onze mooie sector.

Toch wil ik optimistisch afsluiten, want ik weet dat het voor veel collega’s een zeer zware en onzekere tijd is. Beste collega’s, weet dat er altijd een andere tijd komt en slechter dan nu kan het toch echt niet worden. We hebben eerder met een crisis te maken gehad en ook toen zijn we er weer bovenop gekomen. We zullen meer dan ooit een front moeten vormen. Ik heb dit al meerdere malen geroepen. Want verdeeldheid gaat ons de kop kosten.

Ik ben maar een eenvoudige visserman die samen met zijn familie een mooi bedrijf runt. Maar ook bij ons is wel eens wat, en ja, dan luisteren we naar elkaar, mopperen wat en praten het uit. Want we moeten vooruit; voor onszelf, voor het bedrijf en voor onze gezinnen. Zo gaat het al jaren en zo zijn we waar we nu zijn.

Blijf bij elkaar en ga er samen voor, want met elkaar kun je de steilste bergen beklimmen.


Dirk Kraak,
BRA 7