RIJSWIJK - Alle nieuw uitgevonden technieken ondergaan een periode van kinderziektes. Maar, alle relativering en kritiek ten spijt, de Britse katoenindustrie kon reeds in de achttiende en negentiende eeuw toch wel bogen op een zeer markante geschiedenis.  De pulsvisserij is hierop geen uitzondering, aldus de Stuurgroep Pulsvisserij, en opent een meldpunt.

De Stuurgroep Pulsvisserij heeft de taak op zich genomen om op een gecontroleerde manier de ontwikkeling van de pulsvisserij te begeleiden en de methode verantwoord verder te introduceren op de vloot. De Stuurgroep werkt aan het ontwikkelen van wet- en regelgeving en aan het uitwerken van methodiek met betrekking tot controle en handhaving van pulsvisserij. Uit ervaringsgegevens en onderzoeksresultaten moet blijken wat nog nodig is om te kunnen spreken van een maatschappelijk verantwoorde en duurzame visserij.

De pulsvisserij is een project dat nog steeds in de ‘ontheffingsperiode’ verkeert en het is van groot belang dat beweringen op basis van feiten en kennis worden gestaafd. De huidige kennis wil de Stuurgroep graag delen met iedereen en ontbrekende kennis zal in overleg moeten worden vergaard. In het belang van de Nederlandse visserij moet de ‘ontheffingsperiode’ voor de pulsvisserij op garnalen en platvis succesvol worden afgesloten.

Communicatie naar vissers is daarbij een belangrijk aspect en daarvoor heeft de Stuurgroep de werkgroep Communicatie ingesteld, met als doel meer bekendheid te geven aan de inhoudelijke aspecten van de pulsvisserij. Naast informatieverstrekking aan de Nederlandse visserij wordt ook aan vissers in het Verenigd Koninkrijk, België en Duitsland aandacht besteed.

Onlangs heeft verslaglegging van een presentatie over pulsvisserij in het Verenigd Koninkrijk geleid tot kritische geluiden van lezer: een kleinschalige visserman. Deze visserman van de Thames wateren is ondertussen uitgenodigd aan boord van een pulsvisser om zelf kennis te nemen van het systeem en een Nederlandse delegatie zal binnenkort ook met hem mee gaan vissen om zijn kritische noten te checken en te bespreken. Ook vanuit Nederland komen kritische geluiden en worden (al of niet vermeende) problemen geuit waarvoor oplossingen worden gevraagd. Zo wordt gesproken over dode en verminkte vis en de angst voor een te grote druk op bepaalde visgebieden. De vraag is of oorzaak en gevolg de pulsvisserij kan worden verweten. Dat deze signalen aandacht krijgen en verdienen is duidelijk.

Allereerst wordt er hard aan gewerkt om de controle en handhaving op het gebruik van het pulstuig zo goed mogelijk tot stand te brengen. Dat is niet eenvoudig en ook nog niet naar behoren in de regelgeving vastgelegd, maar dat betekent niet dat er op zee maar wat met het pulstuig ‘wordt aangerommeld’. Met de instellingsmogelijkheden van de pulstuigen mag niet zodanig worden omgegaan dat de ecologische voordelen die we nu vaststellen, teniet worden gedaan. We willen met de input van elektrische stroom in de puls niet de weg opgaan als destijds met het motorvermogen.

Ten tweede wordt de problematiek aangaande kabeljauw (ruggengraat) onderkend. De absolute vangst van kabeljauw is weliswaar minder, maar een deel van de gevangen kabeljauw is helaas wel gebroken. Momenteel wordt hard gewerkt aan het vermijden van kabeljauw in de vangst.

In de derde plaats is vergelijkend onderzoek gedaan tussen een aantal kotters, maar dit is zeker niet het laatste onderzoek geweest. Het is ook niet zo dat een vergelijking direct als doorslaggevend kan worden beschouwd. Er volgen nog meer vergelijkingen, waarbij lering wordt getrokken uit de eerdere onderzoeken.

In de vierde plaats is de pulsvisserij op platvis niet te vergelijken met de pulsvisserij op garnalen. Het vergelijken van deze twee methoden is het vergelijken van ‘appels met peren’. Voor beide moet (in de toekomst) vast komen te staan dat de methode ecologisch verantwoord is onder alle omstandigheden. Is dat twijfelachtig dan is het zeer waarschijnlijk dat de Europese ontheffing niet zal worden verlengd. Daarom is het goed om elke discussie te voeren op basis van feiten!!

Vanwege bovenstaande wordt dit bericht onder de aandacht van de vissers (en andere stakeholders) gebracht. Pulsvisserij is en mag geen achterkamertjespolitiek zijn. Pulsvisserij ligt onder een vergrootglas en dat is goed. Het is een zeer veelbelovende innovatie die op z’n minst een kans verdient om te kunnen slagen.

Wanneer er vissers zijn die (ernstige) kritiek hebben op de pulsvisserij, dan staan alle betrokkenen uit de stuurgroep en werkgroepen daar vanzelfsprekend voor open. De Stuurgroep wil alle kritiekpunten serieus nemen en deze nader analyseren. Iedereen die kritiek heeft kan zich melden bij het onderstaande meldpunt. Daar is wel de voorwaarde aan verbonden dat u zich niet anoniem meldt en schriftelijk uw onderbouwde opmerkingen indient, eventueel met bijlagen als foto’s. Met de inzenders worden gesprekken gevoerd en zal de Stuurgroep naar beste kunnen een oplossing zoeken. Wat dat zal zijn hangt af van de klacht; het kan onderzoek betekenen, maar ook verwijzing naar reeds uitgevoerd onderzoek of aanpassing van de vistuigen. We hopen natuurlijk dat er ook ideeën komen die tot oplossingen leiden.

De werkgroep communicatie van de Stuurgroep Pulsvisserij zet met onderstaand meldpunt de deur wijd open om transparant te werken.

‘BESPIEGELINGEN PULSVISSERIJ’
T.A.V. ‘COOPERATIEVE VISSERIJ
ORGANISATIE’ (CVO)

Via adres NEDERLANDSE VISSERSBOND
Postbus 64
8300 AB Emmeloord
Mail: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.

De Stuurgroep Pulsvisserij roept op om over de pulsvisserij te discussiëren via genoemd meldpunt en niet via eigen kanalen. Dat helpt de discussie en de pulsvisserij niet verder. Het meldpunt zal het resultaat via de visserijmedia terugkoppelen.


Achtergrond
Medio 1984 is het voormalige RIVO samen met H.Tanis van de GO 5 begonnen met het uittesten van een voorloper van het pulssysteem voor de vangst van platvis. Een revolutionair plan van deze koplopers - immers water en stroom gaan moeilijk samen - en zij liepen dan ook tegen vele (technische) problemen aan. In 1987 werd een tweede poging ondernomen. Opvallend feit was toen al dat tong bij een lagere vissnelheid in vergelijking met een traditioneel boomkortuig goed te vangen was. Helaas verhinderde Europese regelgeving verder onderzoek. Wijlen Bram Verburg uit Colijnsplaat is later op eigen initiatief verder gegaan en kreeg het ministerie van EL&I (in 2004 nog LNV) zover om met de UK 153 de draad weer op te pakken en de pulsvisserij op platvis nieuw leven in te blazen. Na veel aanloopproblemen, voornamelijk bij de keuze van het te gebruiken materiaal en vistuig, bleek toch dat er veel perspectief was voor deze visserijvorm, temeer omdat het brandstofverbruik drastisch omlaag ging en er veel duurzamer kon worden gevist (schoner/minder discards en benthos). Een verdere stijging van de brandstofprijzen deed meerdere ondernemers besluiten om middels de Kenniskring Pulsvisserij aan te kloppen bij het VIP en met subsidie probeerden meerdere schepen deze visserij te optimaliseren.

EL&I maakte zich ondertussen sterk bij de Europese Commissie voor een verruiming van het aantal ontheffingen om deze vorm van visserij te kunnen uitoefenen. De voorlopers, nadat de UK-153 verkocht was, waren de TX-36,TX-68 en de SL-3. In het begin liepen genoemde schepen tegen veel problemen van technische aard op, maar gaandeweg kwam hier verbetering in. De resultaten waren bemoedigend. Niet alleen qua vangst maar zeker de vermindering van brandstofverbruik bleek vooruitstrevend en ook economisch noodzakelijk voor perspectief in de platvisvisserij. Brandstofbesparing was ook Dit was de opdracht vanuit de Taskforce Kottervisserij. De exploitatie van de traditionele boomkorvisserij kwam in de tussentijd steeds meer onder druk te staan. Een gezonde bedrijfsvoering was nauwelijks nog haalbaar. In de schrale periode voor de boomkorvisserij ( mei t/m augustus ) liep in vele gevallen 70 % van de besomming weg aan brandstofkosten. De opgebouwde reserves verdampten als sneeuw voor de zon!!