Na een dag vissen gaan de vangsten vaak ‘s nachts nog op transport naar IJmuiden. Op de foto wordt de vangst van de KG 16 ‘Seabass’ gelost in de Roompothaven (binnen). Daarachter ligt de WSW 5 ‘Twister’. BRUINISSE - De Vereniging van Beroepsmatige Handlijnvissers Nederland (VBHL) gaat de met de hengel gevangen vissoorten zoals zeebaars en kabeljauw uitsluitend via de erkende visafslagen verhandelen. ,,Daarmee willen we laten zien dat hetgeen we doen traceerbaar is’’, zegt secretaris Jan de Jong van de VBHL in Bruinisse.

Volgens De Jonge zetten de 19 leden van de VBHL een nieuwe stap in het traject naar erkenning van het duurzame karakter van haar visserijmethode. De VBHL is een vereniging van beroepsmatige vissers, die allen vanaf kleine vaartuigen met de hengel hoofdzakelijk op zeebaars vissen. De leden opereren vanuit Scheveningen en vanaf de kustlijn daaronder tot de havens en trailerhelling bij de Roompotsluis.

Het doorvoeren van de veilplicht geldt voor zowel zeebaars en kabeljauw, alsook voor eventuele andere bijvangsten. Deze maatregel wordt in de visie van De Jong vooral ingegeven door de noodzaak om de zuiverheid, traceerbaarheid en controleerbaarheid van de door VBHL-leden gevangen vis in de keten te borgen. Een zo kort mogelijke lijn tussen de VBHL en de vismijn draagt hieraan bij. ,,Diffuse afzetkanalen zijn niet te beheersen voor een kleine vereniging als de VBHL. De kans op het in diskrediet raken van de vereniging wordt daarmee te groot. Via de gekozen veilplicht kan de controle beperkt worden tot de logboeken van de leden en de veilingstaten’’,  zegt De Jong, die betreurt dat de invoering van de veilplicht tot gevolg heeft dat een zestal leden afscheid neemt van de VBHL. Positief vindt hij dat een ruime meerderheid van de leden de maatregel wel steunt en zich ‘keihard inzet’ voor het behalen en behouden van het MSC-keurmerk!

De meeste leden van de VBHL zijn overtuigd van de duurzaamheid van hun visserijmethode en staan er ook vierkant achter om de lijngevangen zeebaars onder MSC-label te certificeren. Volgens De Jong is het vooronderzoek reeds doorlopen en staat het hoofdonderzoek op het punt om van start te gaan. De VBHL heeft hiervoor subsidie gekregen van het ministerie van LNV.

Om er zeker van te zijn dat de VBHL het certificeringstraject met goed resultaat kan doorlopen, maar vooral ook in de toekomst het MSC-keurmerk kan behouden, voeren het bestuur en de leden nu al maatregelen door. Zo hanteert de VBHL op eigen initiatief bijvoorbeeld een hogere minimummaat van 50 centimeter voor de kabeljauw, met als doel deze in staat te stellen zich minimaal één keer voort te planten. ,,We voeren geen kabeljauw 5 meer aan.’’

De Jong: ,,We beoefenen een kleinschalige vorm van visserij met een uitermate duurzaam karakter. Doordat gericht op zeebaars wordt gevist is de kans op ongewenste bijvangst minimaal. Onze ouderwetse vismethode met de hengel en lichtgewicht kunstaas, heeft als positieve eigenschap dat er minimale schade ontstaat aan de natuurlijke habitat van zeebaars. Ongewenste bijvangst en vissen onder de minimummaat kunnen levend worden teruggezet. De kleine, lichte en snelle vaartuigen worden alleen gebruikt om op de plaats van bestemming te komen, waarna met stilstaande motor ten anker wordt gevist. Dit draagt bij aan het terugdringen van het dieselgebruik en beperkt de uitstoot van schadelijke gassen.’’

De meeste kleinschalige ‘draaiers’ vissen in de periode vanaf begin april tot eind december. Een handvol leden vist bij gunstige weersomstandigheden de hele winter door.

Label
Drie jaar geleden hebben de verenigde handlijnvissers een eigen label ingevoerd.  Volgens Jan de Jong wordt dat door de detailhandel en de opkopers in IJmuiden ‘zeer gewaardeerd’. ,,Elke vis die we vangen wordt gelabeld. Soms zijn de prijsverschillen enorm. Zeebaars is ten opzichte van andere vangstmethoden soms één euro de kilo duurder en kabeljauw 50 eurocent. Maar soms zijn de verschillen minimaal en de prijzen zelfs gelijk. Dat is het risico en ook het mooie van verkoop op de vismijn.’’