Actie voor reddingstations rond Victoriameer EGMOND – Op het Victoriameer in Afrika verdrinken jaarlijks meer dan vijfduizend mensen. Zeker de helft daarvan betreft vissers. Het aantal slachtoffers moet en kan minimaal gehalveerd worden.

De zwagers Sip Wiebenga en Joop Galama zetten zich in om het aantal verdrinkingsslachtoffers in Afrika te verminderen. Wiebenga is oud-directeur van de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij. Galama is jarenlang ontwikkelingswerker in Afrika geweest. Samen zijn ze sinds de oprichting vijf jaar geleden betrokken bij het National Lake Rescue Institute (NLRI), de Oegandese reddingmaatschappij.

Het Victoriameer ligt op de grens van Uganda, Kenia en Tanzania. Oké, het meer is met 300 bij 350 kilometer tweemaal zo groot als Nederland. Maar vijfduizend verdrinkingsslachtoffers per jaar is meer dan in Noord-Amerika en Europa samen! ,,Ingrijpend´´, zegt Wiebenga. Heel veel Afrikaanse vissers laten het leven, omdat ze niet goed kunnen zwemmen. Ook vergaan regelmatig zwaar beladen gammele veerbootjes, met daarop vaak vrouwen van vissers die de visvangst in de stad willen verkopen. Veel vissersgezinnen wonen op de honderden eilandjes in het Victoriameer.

De zwagers Sip Wiebenga (l) en Joop Galama zetten zich in voor uitbreiding van het aantal reddingstations rond het Victoriameer. Galama heeft een plan op poten gezet om het aantal reddingstations aan het Victoriameer uit te breiden van één naar vijf. Daarvoor is een budget van niet meer dan één miljoen dollar nodig. Als het even kan moeten (houten) boten daar gebouwd worden. Wiebenga hamert ook op het gebruik van reddingsmiddelen. De bedoeling is dat die daar in de regio gemaakt en verkocht worden. ,,Niet weggeven dus, want dan is het voor een Afrikaan waardeloos en weet je zeker dat het niet gebruikt wordt.´´

Moet het grote Victoriameer het tot op heden met één reddingstation doen, langs het kleinere noordelijker gelegen Lake Albert draaien  al twee stations. Dit meer is van belang voor oliewinning en de olieindustrie steekt geld in de reddingsboten. Voor het Victoriameer ontbreken dergelijke geldschieters, hoewel het meer best van belang is voor bijvoorbeeld Nederlandse importeurs van zoetwatervis. Tot op heden is tevergeefs aangeklopt, net als bij de Nederlandse bloemensector die intensief in Uganda kweekt.

Rondom het grote Victoriameer is maar één reddingstation. Ieder jaar verdrinken vijfduizend mensen! Het Lake Rescue-project wordt ondersteund door de Wilde Ganzen. Er is aandacht voor geweest op televisie. Maar snel gaat het allemaal niet, ook al worden donaties door de Wilde Ganzen en de ontwikkelingsorganisatie NCDO verdriedubbeld. ,,Wij willen niet alleen het aantal stations uitbreiden. We willen de mensen ook leren zwemmen, vooral de kinderen. En we willen weduwen en wezen van vissers een ambacht leren om in hun onderhoud te voorzien´´, aldus Wiebenga. Graag geeft Wiebenga het rekeningnummer van de Wilde Ganzen door: 40.000. Bij donaties vermelden: NLRI.