Nu de UK 48 ‘Nova Cura’ snort, heeft deze 40-jarige hekkotter bijkans alle Nederlandse visserijmethodes uitgeoefend. Toen de Bakkers eind jaren zeventig het vaartuig overnamen werd er eerst mee gebokt. Zij pasten het vaartuig toen direct aan voor de span- en kabelvisserij. Zes jaar terug volgde een grote verbouwing van de rondviskotter tot twinrigger. En vijf maanden terug kwam de UK 48 voor de kant voor een grote verbouwing bij Machinefabriek Luyt om uitgerust te worden voor de flyshootvisserij. Daarmee is het nu de tiende Urker (vlag)kotter die voor deze Schotse snorrevaadvisserijmethode is uitgerust.

Nadat de UK 48 in 2000 in Urk een grote verbouwing onderging en werd uitgerust als twinrigger ging het volgens schipper Riekelt Bakker aanvankelijk best lekker. Maar de Bakkers ervoeren dat in een vrij korte periode de wintervisserij op de kust verdween. ,,Die is helemaal weg, en dus moesten we verder weg, en toen nekte ons de dure gasolie. Bovendien moesten we dan schol inhuren. Zo kwamen we in een moeilijk parket terecht. En in Het Kanaal zien we dat de snorders wel ongequoteerde vis blijven vangen, maar voor ons als twinrigger hield dat ook op’’, schetst Riekelt Bakker.

Het laatste anderhalf jaar werd daarom al besloten om de bemanning terug te brengen van vijf naar vier; broer Gerben Bakker stapte over op de PD 357 en voer afgelopen jaar op de SC 45. En broer Peter is afgelopen jaar uit het bedrijf gestapt en vist nu voor los. Peter is een aantal keren mee geweest met de flyshooter UK 224 van De Boer en gaat daarom voorlopig ook met de UK 48 mee. ,,We moeten het natuurlijk eerst leren.’’

In 2005 had Riekelt Bakker tijdens de open dagen van de Urker visserijschool een gesprek met Peter de Caluwé van Machinefabriek Luyt. De vraag luidde of de UK 48 ook omgebouwd kon worden als flyshooter. Na het nodige tekenwerk en engineering, zei De Caluwe dat dat technisch inderdaad kon. Nu de financiën nog. ,,Toen kwam Marretje van de UK 170 langs. Die zei: er is een lichtpuntje. En inderdaad, we kregen een brief van LNV dat we als traditioneel rondvisbedrijf in aanmerking konden komen voor 30 procent subsidie als we investeerden om over te schakelen op een andere visserij. De GIBO-groep schreef een ondernemersplan, en ook Cees ten Napel van de ABN/Amro-bank deed z’n best er voor. Na ontvangst van de LNV-bevestiging kon de bank ook zijn fiat geven.’’

In september kwam de UK 48 eerst naar Urk om de tuigen op de kant te zetten en de ijzeren portaalmast te verwijderen. Daarna werd koers gezet naar Den Oever voor de verbouwing bij Luyt. Half december werd weer overgestoken naar Urk om in te tuigen en de laatste puntjes op de i te zetten. Na kerst is koers gezet naar IJmuiden om vandaar te gaan proefvissen, hetgeen volgens de Bakkers perfect verliep. Overigens blijft de UK 48 de mogelijkheid behouden om te twinriggen. De lier daarvoor staat bij Luyt. Omschakelen is binnen een week te doen. Hetzelfde geldt voor de kabelvisserij. ,,Komen de borden ooit weer in zicht, dan kunnen we zo weer aanschuiven.’’

Op de UK 48 is het bestaande lierhok fors vergroot voor het plaatsen van twee touwrollen. Deze lijnenlieren zijn afkomstig van de UK 135 en UK 145 toen deze nog in span snorden en zijn voor de UK 48 geschikt gemaakt. Het heeft veel denkwerk gekost om een geschikte plaats te vinden. De touwrollen zijn namelijk achter in plaats van naast elkaar geplaatst. De draadgeleiding is ingenieus. Per trommel kan er 4 kilometer touw met een diameter van 40 mm geborgen worden. Tijdens de proefvisserij vorige week werkte het geleidingssysteem perfect, aldus Riekelt Bakker.

De nieuwe portaalmast is ten behoeve van een betere stabiliteit anderhalve meter naar voren geplaatst. Deze mast bestaat voor de helft uit staal en de helft uit aluminium. Daarmee wordt 5 ton aan gewicht gewonnen. Licht maar sterk, zegt Luyt-vertegenwoordiger De Caluwé over de constructie. Tussen de portaalmast is ruimte voor twee dubbele aluminium nettenrollen.

Vanaf het shelterdek is de verschansing vernieuwd en met 20 centimeter verhoogd. Tevens is de spiegel rechterop gezet, waardoor er meer dekruimte is ontstaan. Het shelterdek zelf is voorzien van een lenssysteem. Als hoofdaannemer leverde en plaatste Luyt ook een nieuwe splitwinch met CA-100 motor, een Rotzler TH3 als boxlier en een losgiek.

Marelec leverde een auto-trawlsysteem, waarmee constant de hoeveelheid lijnen, de snelheid en de trekkracht wordt gemeten, waarna er automatisch wordt gevierd dan wel gehaald. Couperus legde een geheel nieuw hydraulieksysteem aan. Schrier deed het timmerwerk, waaronder reparatie van het visruim en het aanhelen van het dekhout. En Radio Holland deed een update in de brug.

Schipper Riekelt Bakker wil met name ook een pluim op de hoed steken van het Urker elektrotechnisch bedrijf ESU van de gebroeders Hoekstra. ,,Die hebben wel even alle techniek aan elkaar verbonden. En daar komt het op aan. Wat me ook goed doet is dat we een volledig Hollandse snorder zijn. Bijna alles komt van eigen boden, alleen het liertouw komt via de Visserijcoöperatie Urk van elders.’’

Als flyshooter hoopt Bakker te kunnen profiteren van de toegenomen hoeveelheid ongequoteerde vis. Dat heeft in zijn visie alles te maken met het steeds schoner geworden water en de temperatuurstijging. Bakker noemt mul, inktvis, ponen en ook kreeftjes. Allemaal seizoensvis die niet in de Noordzee paait. En dankzij een Kanaalvergunning kan in de winterdag in de luwte daar toch jaarrond worden doorgevist.

,,Waar onze traditionele vissoorten van de kust verdwijnen en eigenlijk alleen goed boven de 55 NB zijn te vangen, zien wij daarentegen hier steeds meer quotumvrije vis. Daar hopen we in mee te kunnen gaan en op in te kunnen spelen. Om de modewoorden maar eens te gebruiken: het is een energiezuinige visserij, milieuvriendelijk en hoogwaardige vis die je aanvoert. Dus duurzaam. Want let wel: het is eigenlijk een dagvisserij, ’s nachts lig je te drijven. Je kan op quotumvrije vis eigenlijk al een redelijke jaarbesomming maken. Tenminste volgens menselijke berekeningen, maar het blijft natuurlijk allemaal wel afhankelijk van de zegen des Heeren.’’

EBEN HAËZER

Riekelt Bakker op nieuwjaarsdag 2007: ,,Het is allemaal wonderlijk hoe het gelopen is. Op oudejaarsavond met dankdag werd ik daar extra bij bepaald. We zagen het haast niet meer zitten. Hoe moest het nu verder? Toen kwam er een lichtpuntje, en konden we vervolgens zo’n grote verbouwing doen. Daar zijn gebeden voor opgegaan. En nu mogen we weer volop perspectief zien. Wie geven we nu de eer van dit alles? Het past ons daarom te eindigen in onze Weldoener. We mogen wel zeggen: Eben Haëzer, tot hiertoe heeft de Heere ons geholpen!’’